// twee en een tent

Vorig jaar kreeg hij een hemd,
dit jaar een tent

zij maakte een mama-versie met mooie kant, die ze daarna aan haar zonen mocht afstaan.
wij zochten naar een jongens- en mama's- oplossing.

Jack vindt de tent zo leuk dat zijn verjaardagskado voorlopig nog even in onze living staat, dat maakt dat wij het ook mooi moeten vinden he.

Omdat we er weer zo lastminute aan begonnen (een week op voorhand beslissen, vijf dagen op voorhand stof kopen, wassen en strijken (!!:-S) deed ik ergens tussendoor, drie dagen op voorhand omstikken, een dag op voorhand stempelen) bedacht ik me de dag voor het feest dat we nog wel tijd genoeg hadden voor een extraatje...:-)  Het is wat fragile ( en dat past niet zo goed bij Jack) maar ik vind het wel mooi...  De kraaltjes komen van bij Veritas, omdat we dus niet verder geraakten.  We beschreven ze dan zelf maar ; sowieso hebben we dus wat zoekwerk achterwege gelaten in de winkel waar ze zeker meer keuze hebben.

Op sommige foto's lijken de kleuren wel wat anders uit te vallen, want het oranje is eigenlijk felgeel en het bijna zwart is iets meer grijs.  Het groen is muntgroen, de kleur van deze lente precies.  Mijn papa nam het gaten-boor- en zaag-werk op zich, ik stikte wat meters minna, en mijn lief stempelde de driehoekjes.

Als er een baby geboren wordt geven de mensen al eens kadootjes, zo kregen wij van goede vrienden
 een pakje uit deze leuke winkel.  Eromheen zat een tof touw met twee belletjes aan, ik hield het bij en aapte haar dus gewoon na :

Deze zomer mag het in de tuin, later kan ik er misschien dit van maken.
Hier hebben ze er anders ook een schoontje...

In alle geval : (easy peasy) topkado weeral voor een twee-jarige!

// emodag

Na bijna drie maanden kom ik nog eens buiten en koop me te pletter in de solden. Helemaal plezierig ga ik naar een te schone kindjeswinkel (of vindt u dit misschien niet mooi?  of dit, of dit) om mijn eigen koopgedrag te vergoelijken tegenover de kids (da's een goeike he) en praat wat met de verkoopster.
Wat een knappe vrouw, maar ze slaat me helemaal lam.
Gewapende overval, onder schot gehouden, trouwring kwijt enzovoort. Ook "de overvallers gingen net naar buiten, en mijn klein schatteke komt binnen langs de achterdeur" fluistert ze er nog bij.
Ik wankel, zweet en voel mn hart verkrampen. Ik probeer haar wat goede raad te geven, praat over therapeuten, over fysieke, emotionele en cognitieve angst, ik zeg dat ik aan haar zal denken (helpt dat?) en stap naar buiten. Onderweg naar huis begint alles pijn te doen en ik verwonder me erover dat het zo hard binnenkomt. wow.

Thuisgekomen praat ik wat met mijn lief en zet mezelf een tasje white monkey (nee, geen whisky).

Ik zet me aan tafel en lees haar bericht.
Aaah...gedichtendag. Ze zijn zo mooi.
Ik weet niet meer of deze ook op gedichtendag hoorde maar ik ken het nog steeds vanbuiten.

boerentoren Antwerpen
Gedicht : Tom Lanoye
vormgeving : Gert Dooreman

Ik lees verder op haar blog (wat een ontdekking) en scrol naar dit bericht.

Ha. Weg pijn, weg vermoeidheid. Nog steeds een poging tot meeleven, toch wel medelijden en ook bezorgdheid. Maar ook plezier, genot en ook blijdschap. Want die zijn er ook altijd. Ook al heb je de indruk dat je ze soms moet zoeken. Alhoewel ze nu gewoon als vanzelf op me afkomen.

Love it.
En stiekem ook dat ik dit geschreven heb.

// kussen(s)

twee weken later dan de wereld nog schrijven over kerst.

ik bespaar u het ' tijd te weinig en excuses te veel ' , bij deze,

zo ging onze kerst :

Ik maakte voor elk kleinkind (dat zijn er zes voor mijn ouders) een kussen.  (fotoshoot met die zes volgt...ergens in de lente, met hun kussen op het gras en blote voeten op de foto, beloofd!)

En het is niet : eigen kind, schoon kind (Gus zijn kussen is nog altijd niet af)

maar voor Jack maakte ik ook nog een dekentje.

topkado voor een bijna twee-jarige!  Hij gooit hier thuis altijd alle kussens bij elkaar,

sleurt een veel te groot deken ( dat door het gewicht niet meewerkt en waar hij heel kwaad op wordt )

over zich heen en zegt dan "sjak slapen" en begint te snurken met zijn ogen open.

Ik doorstikte het deken nog eens op een centimeter van de rand, dat deed ik ook met een

lodger die ik maakte voor Gus, ik vind dat dat een stoerder effect geeft.

Na de kussen(s) en de wensen (ook voor jullie allemaal de beste en de liefste!) begon 2013
voor ons aan zee...een week zalig genieten en goede voornemens plannen :-)

// later (2)

... dan 100 piramidetasjes ...

het begon toen ik -lang voordat ik zwanger was- een bericht van liezel-mama tegenkwam.
ik was meteen verkocht.
toen ik ergens na 30 weken zwangerschap eindelijk terug wat helder kon denken
(lees : me niet meer zo ellendig voelde...#langlevedefasciatherapie# en #langlevedeijzerpillen# en #awoeaandoktersdiehetnietnodigvindenombloedteprikken#) bedachten mijn lief en ik :

we kopen gewoon doosjes.

Maar...

het ongeboren kind werd naar mijn gevoel al tekort gedaan,
zo schoon zijn die doosjes niet (bwa...:-)),
zoveel werk was dat toch niet (bwa...:-))

en er was nog een aanvulling met wat minder werk...

ik maakte een testversie en mijn lief mailde terug : " ik ben fan ".
lap...

zij zette hier alle tips al op een rij,
( de link naar de blog van gentgemaakt lijkt niet meer te werken :-( )
zij maakte deze duidelijke tutorial,
en dan nog durf ik niet uitrekenen hoeveel tijd het me gekost heeft.
met een uur per zakje kom je er niet.

in alle geval, samen met het geboortekaartje

gaven al die zakjes dit resultaat op zijn eerste feest

het was reuzegezellig en reuzelekker

* mijn lief maakte voor de tweede keer het geboortekaartje
* ook wij vonden hier heel wat feest(p)inspiratie natuurlijk

// later (1)

eindelijk...

negen en een halve maand later dan toen
later dan de blijde ontdekking,
later dan het misselijk ****beu zijn

later dan het groeien van mijn buik

later dan ondertussen al een dikke maand geleden,

vooral, later dan een nieuw leven, een kleine schat...

twee dagen oud

Een derde liefde van mn leven ; GUS ; °08/11/2012

twee weken oud

Gus dus ; een kleine broer voor een superlieve grote broer :

Jack

// het kippenhemd en de berentaart

Ik had nog vanalles te doen...
Het was feest want hij werd één.

Ik maakte een kippenhemd.

Weer een last-minute project dat eigenlijk al maanden in mijn hoofd zat.
Uiteindelijk geraakte het met wat hulp van hier net op tijd af.
Niettegenstaande het niet helemaal met mijn goesting was, was Jack er superschattig mee.

Jack's meter maakte zijn kroon volgens haar patroon.

De retro-broek is spijtig genoeg niet zelf gemaakt, daarvoor wacht ik tot 14 april...

Ik maakte ook een taart.
Eigenlijk drie.

Een wortelcake waarvan ik het recept wel eens wil opschrijven, 
een " Bretoense " appeltaart die lijkt op die van haar,
 en last but not least : een beer die lijkt op de uil van haar.

Dankjewel dankjewel voor de uitleg, de foto's, het recept,
het idee,...

De beer ziet er misschien niet zo mooi uit, maar hij was wel ZALIG lekker!!!
Voor diegenen die nog twijfelden : gewoon doen!
Zij legt het echt stap voor stap uit, en dat koekje onderaan maakt het gewoon AF!

mmmmmmmmmm...

// a year ago

Een jaar geleden zou het vanavond beginnen.
Een jaar geleden werd Jack morgen geboren.


Dat jaar, afgelopen jaar, dat ging ongeveer zo :

1.  mijn lief maakte het geboortekaartje  2.  toen woonde hij nog op een andere plek.  hmm...

3.  drie dagen oud  4.  in zijn dekentje van a.puur.a    5.  op zijn speelmat  6.  nog een dekentje

7.  twee weken, op een mooie foto van Bert  8.  suikerbonen in gebreide zakjes 

(35 minuten per zakje) en gevouwen uiltjes (45 minuten per uiltje)

1.  vier-en-half maand  2.  zes maand en ik zit (en eet gras) 3.  aan zee (en ik eet zand)
4.  ik word ingenieur ; ik bestudeer altijd eerst de onderkant van alle dingen  5.  bijna één...
6.  ik kruip   8.  op reis   9.  heerlijk   10.  in mijn duivels pak


Wat een jaar...

En nu heb ik een feestje te organiseren, een taart te maken, een hemdje af te werken
en vooral geen tijd te verspillen aan denken aan een jaar geleden...strange feeling...